Küçük tasalarını hemen unutan,daha rahat, daha az sorunlu bir hayat yaşamak için çabalayan insanlar bunun farkında olmadıkları için mi küçüktüler? Bu dünyada iyi kötü yaşadıkları ve bir gün ilahi adaletin önünde sıradan hayatlarını hesabını vereceklerine inandıkları için mi huzurluydular? Huzurlu muydular gerçekten ? Hayat uzun bir huzur muydu?