Ben anlattıkça gözlerinde yaşların biriktiğini görmek beni şaşırttı. Kavraması zor gelebilir ama o gözyaşları ona ait değildi.
Benim gözyaşlarımdı.
O zaman bunu anlamamıştım. Ama terapi böyle bir şey. Hasta kabul edemediği duygularını terapistine aktarıyor; terapisti de onun hissetmekten korktuğu bütün duyguları üstlenip onun adına hissediyor. Sonra ona duygularını yavaş yavaş geri veriyor.
Görmeye gözleri, duymaya kulakları olan, kendini hiçbir faninin sır tutamayacağına inandırabilir.
İnsanın dudakları sessizse parmak uçlarıyla konuşur; sözleri her gözeneğinden sızar.