Murat Ç
@Funghuu
Suçlu, günahı işleyen değil; karanlığı getirendir. Victor Hugo - Sefiller
Bir şeyleri olduğundan farklı görenler; onlar kuralları sevmezler... Onlardan alıntı yapabilirsiniz, onlarla aynı fikirde olmayabilirsiniz, onları övebilir ya da yerebilirsiniz ama yok sayamazsınız, çünkü onlar bir şeyleri değiştirirler ... İnsan ırkını ileri götürürler ve bazıları onları deli olarak görür, oysa bizim gördüğümüz birer dahidir; çünkü ancak dünyayı değiştirebileceğini düşünebilecek kadar deli olanlar bunu yapabilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Burada başarılı insanların ve dahilerin paylaştığı ortak bir özellik var: Çoğu yaşam boyu öğrenme bağımlısı. Bu da muazzam bir alışkanlık ...
Tüm zamanların tartışmasız en büyük sanatçısının neden bu kadar az tablosu vardı? Çünkü Leonardo bir şeyi nasıl yapacağını çözdüğünde merakı onu bir sonraki projeye yönlendiriyordu. Öğrenme arzusu, tamamlama arzusundan çok daha güçlüydü.
Hem kendimize hem de çocuklarımıza söyleyebileceğimiz en yıkıcı şeyin "Büyü!" demek olduğunu öğrendik. Çocuklara uykudan önce okunan hikayeler, periler ve koruyucu meleklerle dolu masallar, oyuncaklar ve kuklalar, ağaç evler ve bebek evleri, teneffüsler, ev ve okul dışındaki kamp gezileri, hayali arkadaşlar, yetişkinlere ait oyun/çalışma alanları, yaratıcı inzivalar, komedi saatleri, şimdi git bu fikirle oyna öğütleri; tüm bunlar, yaratıcı zihnimizi korumamızı ya da yeniden bulmamızı sağlar.
Walt Disney "Her çocuk güçlü bir hayal gücüyle kutsanmış
olarak dünyaya gelir;' diyordu. "Ama kullanılmayan bir kas nasıl köreliyorsa bir çocuğun parlak hayal gücü de onu çalıştırmayı bıraktığı takdirde yıllar içerisinde solar:' Kanye West'in de söylediği gibi, insan ruhunun hayal kurma becerisi, çocukluktan yetişkin liğe, hayal dünyasından yetişkin gerçekliğine evrilirken neden soluklaşıyor?