kerem BAYKAL (@Furkan321) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

Bir şehir sanki karşında Hatıraların arkanda Kıstırıyorlar seni sokakta Öldün her köşe başında İsmin her yıkık duvarda Anlatıp kaldırımlarda Kandırıyorlar seni masalla Kalbin hep aynı çukurda O kalbi gerekirse parçalar elim Asla kaçmadan geri Onlar bulmadan beni Koş gel bir köşe başında kesilmiş nefesim Kısılmış sesim Sanki çok yakınmış deniz Gözümde sanrılar, gerçeğin tılsımı yitik Mahallem fişlenmiş, basılmış evim Sakınmış beni Belki bela aşk, belki bir kedi Vefa servetim dedim Sevda ailedir denir Cebimde çakım var, kalbimde hasretin kiri Bilirsin ansızın kapanan kapılar açılmaz geri Bir dünya gözümde, her kıta silik Dört yanım ihanet, dört yanım yalan Geçmemiş bu kış, gelmemiş bahar Şu koca binaları üstüme yıkan Gülümser önümde yüzlerce zaaf Umut her şeyden muaf Dönmedim geri

kerem BAYKAL

@Furkan321·

Ben buradan ayrılmam şaşmadan pusulam Geceler farksızdır kancık bir pusudan Sevdikte katlandık inan her bokuna Hepimiz ölcezde gömün beni çukura Eğer senin ki hayatsa inan bizimki ömür değil, Yaktık gençliğin her yanını yanan bu gençlik kömür değil Her yanlış eder bir mermi sanmaki bu kimseye ödül değil Düşman saplasa hançerini dostum var buda bize ölüm değil Koşarız ölüme buda bize sorun değil Çukurdayız baba eğilmeyin Rüzgar döndürüyor bu değirmeni Kurudu gözlerimdeki nehirlerim Kimseyi satmam zehirlerim kendimi Mahallede bizim kesin Çukura düştü diye sevinmeyin

Geri İleri