Seni özlemek,
gerçekle hayalin arasında ince bir çizgi…
Elim uzansa tutacak gibi,
gözlerimi kapasam dokunacak gibi.
Hayal ediyorum seni,
sanki bir adım ötemde nefes alıyorsun.
O kadar yakınsın ki rüyalarımda,
uyanınca o kadar uzaksın.
Özlemek de zaten böyle bir şey:
Hiç olmayanı olmuş gibi hissetmek,
hiç bitmeyeni bitmiş gibi kabullenmek,
ama yine de vazgeçememek.
Ben seni hayalde seviyorum artık,
gerçekte yokluğun,
içimde en yüksek sesle var oluyor.