Gülşah Yalçın Çelik
@G0606
47 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Kendimde Veronikadan parçalar buldum. Bazen bu kötü dünyadan ölüp gitmek kuşağa hoş geliyor bana da. Hayattan sıkılıp ölmek isteyen sonra bir akıl hastanesine yatırılan sonra verilen ilaçlar yüzünden gerçekten ölüme mahkum olan kızcağız yaşama tekrar tutunmak ister. Orada şizofren bir gence aşık olup hastaneden kaçarlar. Hesaplamalarına göre hayatının son gününü yaşadığını düşünen Veronika yaşamaya devam eder. Keşke kitabın devamı olsaydı. Var mı ki yoksa. Zaten yazarın tğm kitapları akıcı ve etkileyicidir.
Bit Palas
Her bir dairesi kiraya verilen Bonbon Palasta yaşayan insanların hikayeleri. Dünya hayatı galiba çok da mutlu değil kimse. Bir daire berber Celal Cemalin, bir daire çöp kadın madam teyzenin, bir daire karusına zulmeden Metin Çetin'in, bir daire yazarın "Uzun Zamandır Evliliğininden Şikayetçi Olduğu HaldeEvliliğini Bitirmeyip de Elindekini Kaybetmeden Başkalaşmak İsteyen" diye ifade ettiği( ki bu ifade çık hoş) adamın Mavi Metresinin ve daha bir çok hayatın buluştuğu bina. Kitabın başında cine benzettilen kızıl saçlı kısa boylu böcek temizleyicisi adam ve sonunda yine o çünkü bu binaya gelince kamyonetin hakimiyetini kaybedip insanları eziyor.Romanın bir de BEN adında bir karakteri var. Onca çer çöpün dökülmesine bina sakinleri gibi kızıyor. "Binanın altında yatır var." yazması ayrı bir olay. Ben, bitlerden ve kitabın sonunda siyasi suçtan içeri atılıyor. Elif Şafak gerçekten güzel betimlemeler yapıyor.Kitap bir geçmişe bir geleceğe akıyor. Her ne kadar içim sıkıldıysa hayatın gerçekleri de can sıkıcı. Kesinlikle okuyun derim.
Avrupalıların düşünce tarzını bu kitaptaki öykülerle daha iyi anlıyorum. Asyalılara aslımda hayran olduklarını bile sezebiliyorum. Hümanist bir bakış açısı var kitapta. Hem iyi insanlar hem kötü insanlar neye inanırsa inansın insan her yerde insan...
