“Bazen öyle bir noktaya geliyorumki,bir çok şeyin adını koyamaz oluyorum.Dost.düşman,aşk öfkem ve neşem hepsi birbirini karıştı. Net olan birşey var ki, kalbim yumuşadıkça insanlar daha bir acımasızlaşıyor.İşte bu yüzden artık kabuğum daha bir sert.Attığım adımlar ürkek ve yavaş hayallerim sınırlı... Kalbimin anahtarı ise sadece samimiyet ve dürüstlük. Gerisi Allah ‘a emanet..”