Kusursuzluk, herkesin ulaşmak istediği bir şeydir. Fakat insanın kusurları, çoğu zaman bir alanda iyi olana ulaşmak için bir neden ve güç oluşturur.
Çatlak yoksa ışığın girebileceği bir alan da yoktur.
“Terapide çok şey öğrendim, evet bu benim aşırı temizlik ve titizlik takıntımın aslında hayatımın bir KAMUFLAJI olduğunu öğrendim. Neden ben devamlı temizlemeyle uğraşıyordum? Neden hep pis olduğumu düşünüyordum? Çünkü ben pis, değersiz olmasam annem beni severdi ve başkasına vermezdi. Beni bir pislikmişim gibi başından atmazdı.
İşte ben anneme kızdığımı sanırken hep kendime kızdım. Anneme pislik derken kendimi pislik gördüm...”