Franz Kafka yakın arkadaşlarıyla tatsız bir olay yaşadıktan sonra şu muhteşem cümleyi kuruyor : " Beni üzecek gücü sana verdiğim için kendimden özür dilerim."
Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben Van Gogh’un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız...
📖 Tehlikeli Oyunlar | Oğuz Atay