Gülçin Şençınar
@G_S_
1 Haziran
152 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
BİLİNMEYEN SULAR / 2019
"Sokaklarda, ağaçlarda, arabaların akışında gece ben uyurken neler olup bittiğine dair izler arıyorum. Bilememenin ikircikli doğası içimi kurcalıyor.
Oysa ilk bakışta her şey neredeyse bir gün önce bıraktığım haliyle aynı. Vapurlar bir yakadan karşıdakine gidebilmek için çımacıların halatları çözmesini bekliyor. İşlerine yetişmek isteyen insanlar kurdukları çalar saatlerin sesiyle dakika şaşmadan uyanıp duşa giriyorlar. Dükkân kepenkleri tam vaktinde açılıyor. Sorunsuz işleyen bir düzen, dişlileri birbirine sımsıkı kenetlenmiş çarklardan oluşan makinenin hayali hiç olmadığı kadar yüce hissettiriyor. Bindiğim vapurun kıyıdan uzaklaşmasını izliyorum. Yirmi bir dakika sonra karşı kıyıya ulaşacağını bilmek güzel. Bir yerden ya da birinden uzaklaştıkça bir diğerine yakınlaşıyor olmak, birbirine temas eden dişlilerin görüntüsünü daha da güçlendiriyor zihnimde."
Reklam
BİLİNMEYEN SULAR / 2019
“Gözüm bedenime huzur verecek birkaç görüntü daha toplayabilirse rahat uyuyabilirim. Balkona çıkıyorum bu kez izlemek için. Hayatı. İnsanları. İzlenmediklerini düşündüklerinde neler yaptıklarını. Bir tanrı gibi, makamından, sessiz ve uzun süre bir şeyi izlemenin yarattığı kaçınılmaz öngörüyle. Tanrı’nın bizi izlemesi, bize güvenmemesi beni hep üzmüştür.”
BİLİNMEYEN SULAR / 2019
"Yanından kalkarken Gürsel Hanım'ın hafızasındaki başka bir figüran olmayı diliyorum. Yıllarca burada kalmaya mahkûm edilmiş bir yardımcı değil de, Tarık Bey gelmeden evden gidecek misafirlerden biri olmayı mesela."
BİLİNMEYEN SULAR / 2019
"Görevli paspas yaparak başı önde önümden geçiyor. Ardında bulaşık, bozuk kokulu bir esans bırakarak daireyi geziyor. Önce odalarda sonra koridorda damar damar yayılıyor pislik kokusu. Temizleneceğine kirleniyoruz. Burada her şey tersine işliyor sanki. Geldiğimden beri böyle hissediyorum. İşleri yaptıkça çoğaltıyor, gün geçtikçe buraya alışacağıma uzaklaşıyorum."
BİLİNMEYEN SULAR / 2019
"Elimdeki bavulu sürükleyerek binaların arka tarafına doğru ilerlemeye çalışırken etrafa bakmak başkalarının hayatını gözetlemek gibi geldiğinden kafamı kaldırmıyorum. Oysa hayatımın bundan sonrası burada geçecek, demir kapıdan girdiğim andan itibaren ben de artık buranın bir parçasıyım."
Reklam