Bir araştırmada aşırı korumacı, bir arada olmaya aşırı önem veren, çocuğun bireysel gelişimini kısıtlandığı ailelerde yetişen çocukların sosyal kaygılarının daha fazla olduğu bulunmuştur.
Kaygı bozukluğuna sahip annelerin çocuklarına daha az sıcak davrandıkları, özerklik konusunda onları desteklemedikleri ve onları sürekli olarak eleştirisel yaklaştıkları saptanmıştır.
Sosyal kaygısı yüksek olan gruptaki çocukların ebeveynlerinin kontrol grubundaki ebeveynlere göre çocuklarıyla daha az konuştukları, daha az olumlu geri bildirimde bulundukları ve daha çok olumsuz geri bildirim verdikleri bulunmuştur. Bu araştırma sosyal kaygısı olan çocukların ebeveynlerinin çocukları reddeden bir tarz sergilediklerini de ortaya koymaktadır .