“Seni seviyorum, senin için üzülüyorum, seni özlüyorum gibi güçlü sözler söylemenin kabul görmediği bir kültürde, insanlar sevgilerini ifade etmek için farklı yollar bulur. Annelerimizin suskunluklarından harika börekler yaptığını daha önce yazmıştım. Babam ise bahçeyle ilgilenirdi. Hem de ne bahçeydi! Sanırım bunlar bize duydukları sevginin ilanlarıydı.”
Atatürk’ün sesinden okudum bu kitabı, çokça duygulanıp gururlandım. Sona doğru zor zaptettim gözyaşlarımı. Hakkında bildiğim çoğu şeyi bir de Ayşe Kulin’in kaleminden okumak çok keyifli ve çok akıcıydı.