Gece sessiz, ay sönük, karanlık hat safahada,
Yüsra, Efraz'a: " Senin için sevgi nedir? " diye sorar.
Derin bir ah çeker ve anlaşılmahacağını bile bile şu cümleleri kurar: " Sevgi, tamamlanmaktır. Sevgi eksik kalmaktır. Sevgi merhamet güven sadakattir.
Sevgi 2 kelimeden fazladır, belki de hatta ona bakınca cümle kuramamaktır. Yani insanın, asla bir insana yapamayacağı duygudur sevgi.... "
Yüsra tekrar bir soru iletir: " Peki, kaçamak bakışlar, güzel tebessümler de buna dahil mi? "
Efraz anlamıştı yüsra da bir insanın bir insanı sevebileceğine inanıyordu cevapsız kalmayı tercih etti ve,
Gece gibi uzun, karanlık bir sessizlik çöktü ortama, sohbet durdu...