Ne zaman üzgün olsam, beni teselli etmeleri için ısrar ediyor, bakışlarının gazeteye ya da televizyona kaymasına izin vermiyordum. Bu, duygularımı hâlâ dışarıya yansıttığım ve bunun yapılmaması gereken bir şey olduğunu idrak edemediğim zamanlardı.
Anne kızıyla, kız da kendi korku dolu benliğiyle kapıştığında bu ikisi acı ve öfkeyle birbirlerine bağlanır ve bu bir yakınlık meselesi haline gelir, sevgi değil. Böylesi bir yakınlık insafsız, insafsız yakınlıksa erotiktir ve içlerinden birinin mahvına yol açar.