İnsanlar mutlu olarak uyanamazlar zaten, mutluluk elinde kalanları, sahip olduklarını gözden geçirdikten sonra ortaya çıkan bir duygudur. Önce kâr zarar hesabı yapılır, sonra da mutlu olduğunuza kanaat getirirsiniz. Mutluluğu arayıp peşinden koştukça, onu düşündükçe mutluluk sizden uzaklaşır. “Ben mutlu muyum?” dediğinizde mutsuzluk kapınızı çalar. En güzeli mutluluğun gelip sizi bulmasıdır, bunu da ancak beklemeyi bilenler becerebilir.
Koşarken tarihi olmaz insanın, düşerken başlar tarihi ve insan zaman çapkınıdır koşarken. Fotoğrafın,sözlerin, bakışların fikrin olmaz... Seni durduracak şey orada öylece bekleyendir. Toslamak denir bazen. Bir an olur toslamamayı düşünürken toslarsın, içinin hikayeleri sokağa taşar, bir fikrin olur, sözlerin ve fotoğrafların... Hayat orada yeniden başlar. Başlamak için büyük kurgulara gerek duymadan hem de.