Ganimet

Doğmamış olmayı dilerdim, bu anın bu günün hiç yaşanmamış olmasını...
Reklam
Yaşım yirmi altı. Sana kırk senedir aşığım. Hayat kadar berrak, ölüm kadar karmaşığım. Yüreğim kirli bir gökyüzü, sense dolunay... Ruhunu esir alan sarmaşığım!
Uzun zamandır korktuğum gün bugünmüş demek, mektup yok senden. Pazartesi günkü mektubunda bahsettiklerin epey mühimmiş ki yazamadın ertesi gün. Tutunacak tek dal var elimde. Telgrafın.
Sayfa 224 - dokuz yayınları·Kitabı okudu
Bilmediğim bir şarkının, delice dilime dolanması gibiydi ona olan hislerim. Bilmiyorum sorsalar söyleyemem ne olduğunu. Ama sürekli zihnimde..
Kendimi, kendi hayatımın seyircisi gibi hissediyorum.