Habip Çiçek
@Garipden
Şu anda okuduğu kitaplar
Laikleşme projesi, İslami birikimi bütünüyle tasfiye etme girişimidir. Kendimizle yüzleşmediğimiz sürece bir arpa boyu yol alamayız; yaşadığımız çok katmanlı yok oluş felaketini slogan atmadan tartışmamız, eleştirmemiz lazım.
Reklam
Modernleşme serüveni, bastığımız toprağın, zeminin ayağımızın altından kaymasıyla sonuçlandı. Bizim sadece kaygan zeminlerde patinaj yapmamızı sağladı. Sürekli patinaj yaparak yaşanabilir mi? Elbette ki hayır! Bunun faturası olacak elbette. Bunu, Cumhuriyetin laik kadrolarının yetiştirilmesinde kilit rol oynayan, Kadro hareketinin kurucusu Şevket Süreyya Aydemir, son kitabı İnkılap ve Kadro'da “Her şeyi yıktık ama yerine yeni bir şey yapamadık.” diyerek dürüstçe itiraf etti.
"Osmanlı Anlaşılamamış ve Aşılamamıştır"
Biz gayrimüslimlerle, başkasıyla yaşayamayan bir medeniyet değiliz. Tam tersine Osmanlı medeniyeti insanlığın tarihteki yürüyüşünün kemal noktasıdır. Neden? Çünkü Osmanlı sadece nizam-ı âlem kurmadı. İnsan yeşerten bir nizam kurdu. Tarihte insan yeşerten nizamlar kuran başka medeniyet yok.
Çok bildiğimiz bir hadis var:
“Bildikleriyle amel edene bilmedikleri de öğretilir.”
Siz inandığınız şeyin izini sürdüğünüz zaman sizin göremediğiniz şeyleri gösterir Allahu Teala. Ortalık cehenneme dönüşmüş, bir anda aydınlığa dönüşebilir. Yeter ki siz zaferin değil seferin izini sürün. Seferden asla vazgeçmeyin, seferden vazgeçerseniz yoldan hakikatten vazgeçmişsiniz demektir. Biz zaferle emrolunmadık, seferle emrolunduk, en büyük zafer, seferdir, yolda olmaktır. Biz seferileriz; her daim yolda olan, yol almaya gayret gösteren insanlarız. Biz hadisi masal gibi, salt metin gibi okuyoruz; hâlbuki bu hadisten bir sistem inşa edebiliriz. Bir dünya kuracak, bir medeniyetin inşasına zemin oluşturacak medeniyet tasavvuru geliştirebiliriz bu hadisten.
Reklam