Mezatlarda etmezdi artık kimsenin eti
Üç kuruş bile etmez oldu
O vakitlerde başladı herkes
Ruhunu satmaya
Sessizce, sırayla, ucuza
Bütün mesele bendim
Direnen
Sahiplenen
“Ruhum” diyen
Sonra bir gün...
Teslimiyet gibi değil de bir adak gibi
Kendi elimle bıraktım ruhumu
Üç kuruş değil, ederine hiç değil
Gecenin kör sokaklarında Hiç'e
Üşüsün diye, kaybolsun diye
Sonra bir gün bir çığırtkan bağırdı:
“Yakılacak kadın hikâyesi bitti!”
Yalan.
Bendim o
Ateşi taşıyan da
Kibriti çakan da
O ateşi ben yaktım