GbO

GbO
@GbO41
Ben hiç prenses olmadım ama hikayem'de kötü krallar ve kraliçeler vardı.
Yazar 'mış
Sosyoloji
Deutschland
Izmit
72 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Senle olmanın hiç bir boşluğu, boş bir yanı yok. Olsaydı, eminim kaçabilirdim o boşluktan. Kusursuz bir cinayetin failinin maktulüyle birlikte ismen gömülmesi gibi. Kusursuz bir Aşk gibi, ama gibi noktasında dahi kusursuzluğundan eksiltmeyen bu durum mağlubumiyetimdir. Bilakis zaman dahi tüm bu hazlara ve duygulara dostane bir eşlikçi gibiydi. Azalmayan, alışkanlıklarımıza rağmen zayıflamak yerine güçlenen bir seye eviruyordu kendini. Bu en korkutucu kısmıydı belkide. Sevmek ögretisinin her dersinden geçmişiz ve ben hala bir duraklamaya, bir boğulma esnasına denk gelirimde arkama bile kaçmadan giderim diye çabalıyorum. Tenine bu kadar yakınken, kokun üzerime sinmişken. Az önce uykuya dalarken gülümseyişin saçlarımı okşayışın tatlı bir tebessüm bırakmışken yüzümde Arttel uyansanya, Uyansan ve zihnindeki bu karmaşayı dindirsen, Biz Dünyaya mı ihanet ediyoruz? Yoksa ben bu Aşkamı ihanet ediyorum? #1000kitap ıslanmış
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Sen varsan ben daha iyiyim,” dediğinde anlamıştım. Ben yoksam da iyi olacaktı. Bilerek ya da bilmeyerek, o gece kendi gerçeğini söylemişti bana. Belki de en cesur olduğum an tam da oydu. Ayrılığa dair ne kadar gam varsa, ben yüklenip götürecektim. Ama asla gözüm arkada kalmayacaktı. Meğer bunca zaman ertelediğim her ayrılık, hep bu ihtimal yüzündenmiş. Kalbim, ruhum acıyı o kadar iyi tanıyordu ki; onun da yaşayacağını sanmak, beni bu ertelemelere sürüklemişti. Öyle de oldu. Ayrılık oldu. Giden, ızdırabın topyekûnünü aldı omuzlarına. Kalan, iyi kaldı. Bir sohbetimizde bahsettiğimde “Kim?” diye sordu. "Anna Karenina" dedim. Bir aşkın tek kişilik vedası. Hikâye “Anna Karenina öldü” der. Ölüme teslim oluşuyla son bulur Ama sen onlara inanma, sevgilim. Anna Karenina ölmedi, öldürüldü #1001kitap
“Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz. Ama daha derinlere inin, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz: Siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz! Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.”
Ne zaman boğulsam bu dünya acılarında, bu insan zulümlerinde, Mavi senin tutkun bulup beni çıkarıyor, sarmalıyor. Yeniden yaşama heveslerine düşüyorum.