Saat 03.34 henüz şarkı başlamadı, ben beklemedim. Zaten ne farkeder ki, daha dün gitmiş gibisin. Ben yokluğunun kırkını çıkardım gerisini saymıyorum. Yokluğunla şöyle özlemeli, salya sümük ağlamalı bir sohbet edemiyoruz. Senden sonra, sırandan, yasından çalmışlar gibi ölüm koyduk ölüm üstüne. Aramıza deli saçması ölümler girdi. O kadar çok uzun sürdü ki herşey seninle başlayan. Oturup yokluğunla hasbihalleşemedik. Biliyor musun eskiden Yaşamın içinde ölümler anardım. Şimdi ölümlerden başımı kaldırdığım nadir anlarda yaşamı soluyorum. Mevsim değişmiş. Sana geldiğimde kasımdı, gittiğinde mart. Bak Mayıstayız. Yaşanmamış mevsimler de ömürden sayılır mı Anne?
Saat 01.39 içine girdim sözleri olmayan melodinin, işte oldu sonsuz bir boşluktan süzülüyorum. Beni alıp götürmesine de eyvallah, uzaklara atmasına da, senden, benden. Korkuyorum Anne, içimde bir yer var dokunmaya korktuğum sen diye başlayan, yokluğun diye biten.
#1000kitap
#anne