Saat şimdide 03.52
Size söyledim mi menzilinden çıktı benliğim,
Hayatımın merkezini kaybettim,
Piyanonun tuşları gibi an an, nota nota
Öldüm ben.
Sonra zamanı değişti Dünyamın
Tai zaman gibi,
Bir genişliyor, bir daralıyor
Sonra unutuyorum eskisi gibi.
Bir dakika soluklanayım, ürperdim.
Söyledim mi size?
Aslında çok şey oldu,
Ama ben hişbir şey olmamış gibi yaşıyorum
Ama korkmuyorum kırkı çıkmadı daha bu boşluğun.
Çocukluğumun Baharıyım yine
Ama bulamadım o kuytuyu
Ağlamak için,
Saat şimdilerde 03.56 ve başlıyor
O mu geliyor, ben mi gidiyorum?
Hala bir muallak
İçimde ki şarkı devam ediyor çalmaya
Moonlight Sonatı bir yolculuk gibi
Bu yolculukta akla ihtiyacımız yok,
Anılarda gezinirken..
Bir yerinde kalmak gibi
Kahretsin en zor bölüme denk geldim
Hasan bakkaldayız, ah hayır ya...
Çocukluğumun en büyük utancı
Ve bir el saçlarımdan turup dışarı çıkarıyor ekmekler nerde kaldı diye bağırarak.
Ama bir dakika, ben tamda bakkalın yiğeni hüseyine aşık oluyordum.