Batı'da uygarlıkla ilgili her konunun başlangıcı Yunah da denir. Hâlbuki şimdi yapılan araştırmalar bunun yanlış olduğunu, hepsinin kaynağının Sümerlilere dayandığını gösteriyor.
Sumerliler, dünyadaki bütün olayların ve Tanrıların isteklerinin gökte yıldızlarla yazılı olduğuna inanırlardı.
Kur'an'da aynı inanış "Levh-i Mahfuz" olarak sürüyor.
Sümerliler kadınları Bir tarlaya benzetmişler. Aynı deyim hem Tevrat'ta hem de Kur'an'da var.
Kur'an'da "kadınlarınız sizin için bir tarladır, tarlanıza nasıl dilerseniz öyle varın" yazılı. Bunu müfessirler çeşitli şekilde tefsir etmişler.
Sümerliler kendilerinin, Tanrılar tarafından seçilmiş üstün bir halk olduğunu yazmışlar. Tevrat'ta Yahve'yi, Kur'an'da Allah İsrailoğullarını üstün bir kavim yapmıştı.
Sümer Tanrılarının esas adlarından başka, niteliklerine göre diğer adları da vardı. Babilliler bu adlardan 50 tanesini yeni yarattıkları Tanrı Marduk'a vererek tek Tanrı düşüncesine doğru bir adım atmışlardır.
İslam dininde Allah'a verilen 99 ad, aynı geleneğin bir devamı gibi görünüyor.