Ne acılar yaşadı gönlüm yıkılmaz sandığım gönül duvarlarım yıkıldı kırılmaz sandığım kalbim kaç defa kırıldı kim bilir... Oysa kuş kadar hassas yüreğim vardı çaresizdi tutunmak için dal ararken kırıldı dallarım savruldu okyanuslarda çaresizce haykırışlarım kim derdi kim bilirdi böyle acılar içinde kavrulacağımı gelenler gidenler oldu sevip sevip terk edenler oldu İstanbul boğağazı gibi gelip gidenler Çukurova gibi geniş zaman geçirenler Bolu tüneli gibi dar geçit sanıp geçip gidenler oldu bulmalıyım haykırırcasına sevdayı bulmalıyım amik ovasında kocaman geniş arazide...