Gülşen A.

Bin duam da yerin vardı. Neden gözünü ahıma diktin?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birine artık sadece 'cenaze' ya da 'mevta' demek ne kadar garip... İnsanın ismi bir anda siliniyor sanki. Onu orada, toprağın altında bırakıp arkana bakmadan eve geri dönmek... Hele o mezar taşında adının yazılı olması... Dede, sanırım hâlâ kabullenemiyorum. Zihnim ölümün geldiğini, bunun bir gerçek olduğunu biliyor ama yüreğim varlığına öyle bir alışmış ki... Bu yüzden kalbim bu yokluğu kabul etmek istemiyor.
Saatler oldu, zaman akıp gidiyor... En kötüsü ise bu boşluğa alışmak. Canım dedem, şimdi yokluğun derin bir ateş. Annem çok ağlıyor; senin vefat ettiğini ona ilk başta söyleyemedik. Babam senin gidişini bize sesli olarak ilk haykırdığında, dilim tutuldu, hiçbir şey diyemedim. En çok da annemin sana hasret kalışına yanıyor, kahroluyorum. Ölümün hak olduğunu, bunun bir son olmadığını biliyorum. Belki de bitti acıların, belki de senden önce vefat eden evlatlarına kavuştun... Biz burada gözyaşı dökerken, annem eve varıp o kalabalığı görünce hızla içeri koştu; o an içine bir ateş düştü. Biz zaten sana hasret büyümüştük dedem, canımızı en çok bu yakıyor. Nenem de çok ağlıyordu zaten, şimdi yokluğunla daha da çok ağlıyor... Abim, seni evden morga götürdüklerini söyledi; dilim 'cenaze' demeye hâlâ varmıyor. Ara ara yokluğunu düşündükçe... Senin bir adın vardı ama sen gidince adın da gitti sanki. Hıçkıra hıçkıra ağlayamıyorum, neden bilmiyorum, gözyaşlarım pınarlarımda asılı kalıyor. Ama annem aklıma düştükçe içim öyle bir yanıyor ki... Keşke bir şansım olsaydı da anneme hasret kaldığı o anları tattırabilseydim; sana doya doya sarılsaydı, yanında kalsaydı... Dedem, sen öyle biriydin ki gönlümün en güzel yerindesin. Allah’tan dilerim ki bu gönlü güzel adam, cennette peygamberlerimizle beraber olur. Allah Resulü komşun olsun... Benim en güzel nimetim, dedem...
DEDEM HAKKIN RAHMETİNE KAVUŞTU ALLAH İÇİN DUA VE RUHUNA YASİN OKUYUN RİCA EDİYORUM.