Mehmet
@Geometriveben
ʍαjø
ɠɦɔul
Bugün liberal bir hükümet yönetiminde liberal olan yarın gasp edici bir despotun güçlü mekanizması haline gelecek. Yönetme erki için sürekli bir baştan çıkarma, halkın özgürlükleri karşısında da sürekli bir tehdit. Bireysel ya da kolektif hiçbir hak geleceğinden emin olamaz. O halde, merkezileştirmeye hükümetinin kârı amacıyla bir ulusun silahsızlandırılması denilebilir...
Roel van Duyn anarşizm ile denetim ve iletişim dizgelerinin bilimi olan sibernetik arasında, sibernetiğin kurucusu olan sinirbilimci Grey Walter'ın dile getirdiği bağlantıların aynısını görmekteydi. Duyn'a göre:
Beynimizin içinde bir patron, oligarşik bir sinir bağlantısı ya da salgıbezi türünden bir Büyük Birader yok. Kafalarımız içinde, yaşamlarımız fırsat eşitliğine, çokyönlülüğün uzmanlaşmasına, özgürce iletişim ve adilce sınırlamalara, müdahale olmayan özgürlüğe dayanmakta. Bu noktada da yerel azınlıklar komşularıyla özgür ve eşit etkileşim içinde kendi üretim ve ifade yollarını denetleyebilirler ve denetlemekteler.
Kilise ya da devlet tarafından verilen evlenme belgelerine karşı "özgürce birliktelikler" olarak adlandırılan şeyi başlatan, anarşistler arasındaki alışkanlıktı. Bugün bu tür evlilikler usulüne uygun gerçekleştirilen evlilikler kadar sıradan; bunun sonucunda da bir zamanlar gayrı meşrulukla ilişkilendirilen damgalama ortadan kalktı. Bu değişim, elbette, gebeliği önleyici haplarda yaşayan farmakolojik devrim tarafından hızlandırıldı.
Emma Goldman'a göre, özgürleşme kadının kendisinden gelmelidir:
Birincisi, kendini bir seks nesnesi olarak değil, bir kişilik olarak göstererek. İkincisi, hiç kimseye bedeni üzerinde hak iddia etme hakkını tanımayarak; kendisi istemediği sürece çocuk doğurmayı reddederek; yaşamını daha yalın ama daha anlamlı ve daha zengin kılarak Tanrı'ya, topluma, kocasına, aileye ve benzerlerine hizmetkâr olmayı reddederek. Yani, tüm karmaşıklığıyla yaşamın anlamını ve özünü öğrenmeye çalışarak, kendisini insanların ne düşündüğü ve insanlar tarafından lanetlenme korkusundan kurtararak. Kadınları özgürleştirecek olan ancak ve ancak budur, oy sandığı değil...
Benim açımdan, anarşizmin temel prensibi özgürlük değil, otonomluk, bir görevi başlatma ve onu kendi bildiği yoldan yapma yeteneğidir. "Benim" anarşizmimin zayıf noktası özgürlük arzusunun politik değişim için güçlü bir dürtü olması, otonomluğun ise olmaması. Otonom insanlar kendilerini inatla ama pasif direniş de dahil olmak üzere etkisi daha az yollardan korurlar. Yine de, bunu kendi bildikleri gibi yaparlar. Fakat baskı altındaki insanların dokunaklı yanı, eğer özgürlük kazanacak olurlarsa ne yapacaklarını bilmemeleridir. Hiç otonom olmadıkları için bunun nasıl bir şey olduğunu bilmezler ve daha öğrenmelerine zaman kalmadan da konumlarını terk etme konusunda hiç de acelesi olmayan yeni yöneticileri olur...