Sensiz olunca olunamıyor Ya Rab!
Yeri geldi yanmayan lambayla konuştum.
Karanlık dünyasına akıttım hayallerimi.
Artık düşüncelerim,ya aydınlık verecekti ona
Ya da gömecekti zifiri karanlığa.
Gün oldu gıcırdayan kapıyla dertleştim.
Ben söyledim o dinledi,o söyledi ben dinledim.
Ya dermanımdı onu yağlamak
Ya da gıcırdamasıyla konuşmak.
Vakti idi ısınamadık sobamla,
Yüreğimiz yanarken titrerdik yanyana.
Yaşamak asla olmadı ki boşuna,
Beni ısıtan sen vardın solumda.
İnsanlar deli sandılar,konuşmadılar
Bela sandılar,dertleşmediler.
Vahşi sandılar,soğuk kaldılar.
Bir tek sensiz sanmadılar,haklı çıktılar.