Bir insanın sana açıldığı kadar değil, içinde sakladığı, sana açılamadığı kadardır. Bu yüzden onu anlamak istiyorsan ne söylediğine değil, ne söylemediğine kulak ver. Söylediklerimin yarısı anlamsız; ama bunları diğer yarısı sana ulaşsın diye söylüyorum.
Kimilerimiz mürekkep, Kimilerimiz de kâğıt gibiyizdir.Ve eğer kimilerimizin siyahlığı olmasaydı, diğer kimilerimiz dilsiz kalırdı;Ve kimilerimizin beyazlığı olmasaydı, diğer kimilerimizin kör kalırdı.
Yedi defa ruhumdan nefret ettim:İlkinde, yükseğe ulaşabilir mi acaba diye onun boyun kırdığını gördüm.İkincisinde onu sakatların önünde topallarken gördüm. Üçüncü de zorla kolay arasında seçim yapması istendiğinde, kolayı seçti. Dördüncü de, bir hata yaptı ve başkaları da aynı hatayı yapıyor diye kendini teselli etti. Beşinci de, zayıflıktan kaçınarak, sabrını güçlülüğe bağladı. Altıncı da, çirkin bir yüzü hor görerek, onun kendi maskelerinden biri olduğunun farkında olmadan onu aşağıladı. Ve yedincisinde de, Tanrı’ya bir şükür şarkısı söyledi ve bunu bir üstünlük zannetti.