Hazret-i Rasûl buyurmuştur ki: Kıyamet gününde günahkar bir kul, amel hususunda müflis olduğu için ümitsizliğe düşer, Hak Teâlâ ona şöyle hitap eder: "Falan yerdeki kulum, falan alimi bilir misin?"
O: " İzzet sahibi Rabbim ! Onu bilirim ve tanırım." deyince Allâh-u Teâlâ: "Yürü git, seni onun hatırına bağışladım." buyurur.