Kendime dikkat etmem söylediğinde dediğim şey; "Ölmem ben ölümsüzüm, kötü karakterler basitçe ölmüyor. İyi olan ana karakterin elinde can vermem gerekiyor." Kötü olmayı ben istemedim oysa, beni bu hâle getiren oydu. Beni hissizleştiren, yalnızlığa iten onun dedikleriydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi belki biraz, belki çok. Bir şeyler hakkında değil de bir şey hakkında ya da pek çok şey hakkında. Gecenin en karanlık tonunda ki gözleri beni karanlığa sahipmişim gibi hissettiriyor. Dilinden dökülen her bir kelime sanki sahip olduğum dili sevmemi sağlıyor.