Yıllar önce kendimi halkın fikrine bağlanıp kalmaktan kurtardım. İnsanların en mutlusunun hiçbir şeyi yalnızlık kadar istemeyen kişi olduğuna sıkı sıkı inanıyorum. Tanrısal Schopenhauer, Nietzsche ve Kant'tan söz ediyorum. Onların bakış açısına ve benim bakış acıma göre iç zenginliği olan insan dış dünyadan zenginliğinin ( yani entelektüel yetilerinin) tadını çıkarmasını sağlayan boş zamanlar şeklindeki olumsuz armağan dışında hiçbir şey istemez.
Eğer hayata küçük ayrıntılarıyla bakacak olursak ne kadar da gülünç görünür. Mikroskopta görülen bir su damlası gibidir ; tek hücrelilerle kaynayan tek bir damla. Telaşla koşuşturup birbirleriyle mücadele etmelerine nasıl güleriz. İster bu su damlasında isterse insan hayatının küçük süresinde olsun bu korkunç etkinlikler komik bir etki yaratıyor.
-Arthur Schopenhauer