Gamze ilhan
@Gilhan
Şu anda okuduğu kitap
… Bak, insanlar daima açıklama istediklerini söyler ama aslında istemezler, gerçekten istemezler. İstedikleri, suçlayacak birini bulmaktır. 
Reklam
Yüzüğün hala avucumda durduğunu hissettiğimi anladım, mücevheri bir anlığına tutmuştum sadece ama o gelip geçici temas her nasılsa kalıcı bir iz bırakmıştı sanki. Kulağa önemsiz geldiğini biliyorum ama öyle değildi. Benim için değildi. İşler değişmeye başladığında herkesin tecrübe ettiğini düşündüğüm o anlardan biriydi, böyle şeylerin dramatik olması şart değildir, üslerinde uzun uzadıya düşünmenin bir anlamı olmadığını da bilirsiniz çünkü düşünmek anlamanıza yardımcı olmayacaktır. Anlamaya henüz hazır değilsinizdir, o anlamı yaşayarak kavramınız gerekir.
Yaşayan sesler ölüler dünyasına nüfuz edebilseydi, bizimki mutlaka ederdi ama bize cevap veren olmadı.
Kapıyı ancak hafif bir aralık kalana dek kapatarak, “ hayatta kalmaya çalıştığım için beni suçlayamazsın,” dedi. “ Duyduklarıma göre o işte sen de epeyce becerikliymişsin.”
Yıllardır bunun için eğitim alıyor, kılıç tutabilecek yaşa geldiğinden beri. Hatta ondan bile önce, daha beş altı yaşlarındayken ucu sivriltilmiş çubuklarla çarpışırdı, çarpışmadığı bir zaman hiç olmadı, kendisini sakinleştirmeye kalktığında dadısını yumruklarıyla döverdi. Ve işte oluyor, sonunda gerçekten oluyor ve Pyrrhos’un tek düşünebildiği şu: Ya altıma sıçarsam?
Reklam