Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
YAMAN ADI
Bildiğim bütün yollar sendeydi.
Bildiğim çözümler senin gölgendeydi.
Alışmıştım verdiğin her seyin azlığına.
Hiçlik uzerine nelerin hayali içine düşmüştüm...
Ardından;
Ne uğrunaydı, kaçar gibiydi terk edişim...
Yolum düşmez, evim olmaz oldun...
Sen uzaklık kurbanım oldun,
Ben belirsizliğin kurbanı...
Umarsızca bir geleceğe sardım.
Beklentim, kovula kovula...
Atlatmak bir şeyleri ülkem kadar sahipsiz...
Bir şehir yalnızlığı daha üzerime siniverdi.
Bir cok ozlem daha büktü geleceğimi.
NEREDE KALMIŞTIK?
Şehrin çıkışındaki ikili yol ayrımına varmadan daha,
Nerede kalmıştık? Hatırlasana!
Kaç düzlükte görünmeden daha
Görülmeyen kaç köprü düşünülürdü hala...
Kaç susuş bastırılıp kalmıştı daha ki Kaç söz eksikti hala...
Kaç zaman gerekli daha,
Zamanı dolamayan sahnelerin, Kaç zaman...
Kaç kavga kalmıştı daha,
“Son” demeye varamadan hala...
Gözlerin kaçırıldığı, şu bedenim yanı baştayken daha...
Dışarısı soğukken,
İçeriden hep acıtan bir bakıştı,
Bedenimi kışa kıyamete olanca gücüyle iten...
Nerede mi kalmıştık?
Yoksulluk, yoksunluk, nimetsiz, nefessiz, Bir de sevginsiz...
Anlasana...
Arkasından bakarken, sağa dönüp geçildiğinde, Kaç zaman gerekliydi de yetemedi hala...
Sol yanım kaldı hissiz.
Dönmedin mi daha
Dönemedim anla
Dönemedik ala...