...Hiçbir şey hayallerindeki ideal dünyayı veya içindeki sevgiyi ondan çalamazdı. Nasılsa yol boyunca her zaman dönemeçler olacaktı.
"Cennetteki Tanrım, dünyada her şey yolunda."
"-Doktor sana umut vermiş.
+Buna umut denmez. Eğer okuyamayacak, dikiş dikemeyecek veya başka bir şey yapamayacaksam, ne için yaşıyorum? Zaten kör ya da ölmüş gibi olurum."
"Sevdiğimiz biri aramızdan ayrılıp artık mutluluğumuzu paylaşamadığında, bir şeylerin bizi mutlu edebileceği düşüncesine kızıyoruz ve kendimize gelip hayatla ilgilendiğimizi fark ettiğimizde, sanki kaybımıza karşı vefasızlık ediyormuşuz gibi hissediyoruz."