Bir sanatçıyı tıkanıklığa sürükleyen korkudur. Yeterince iyi olamama korkusu. Bitirememe korkusu. Başarısız ve başarılı olma korkusu. Başlama korkusu. Korkunun tek bir ilacı vardır. O ilaç sevgidir.
Mükemmelliyetçilik en iyiyi bulma arayışı değildir. Kendi içimizdeki en kötüye; yaptığımız hiçbir şeyin, hiçbir zaman yeterince iyi olmadığını, yeniden denememiz gerektiğini söyleyen tarafımıza kulak vermektir.