Nimetler bakımından insan bir durak, bir istasyondur. Kur'an-ı Kerim'de, "Allah'tan geldik ve dönüş yine O'nadır." buyrulur. Kâinattaki bütün nimetler de böyledir, hepsi Allah'tan gelip yine O'na doğru gitmekteyken, bir müddet insana misafir olmaktadır.
Verirken gaflettedir insan. kendi adına vererek karşısındakine örtülü bir minnet tattırır. Verirken, Allah adına, Allah'ın onun üzerinden başkasına verdiğinin farkında olarak vermelidir.
Korku,İnsanı Allah'ın dergâhına sevk eden ilâhi bir çağrıdır. Yaratılmışların binlerce kasvetli korkusundan, yaratıcının tek olan nurani korkusuna sığınmalıdır inan.
Ceza, yapılan hata cinsinden olacaktır. İnsan kalbiyle işlediği hatanın cezasını,bedeniyle değil, kalbiyle; kalbine yerleştirmeye çalıştığı fanilerin onu terk etmeleriyle çeker.