Gülsün Varol
@Glsnvarl
Gülüşün göğün papatyaları gibi
Şu anda okuduğu kitap
Manzarası sen olan bir geminin güvertesinde yalnızlık olur her şey Ve tuhaftır bileklerini kestiğim çığlıkların sessizliğine de katlanamıyorum Görgü tanıkları olmayan bir kazayla hayatımdan çıktığından beri Dön demiyorum sana İçimde ölsen kâfi...
İnanmışlığın adanmışlığa kör topal bağlandığı bu çağda Seyir defteri olmayan yıldızlara ülkemin kapılarını açmış Kokusunu senden almış baharlar götürmüşüm bir ülkeden ötekine...
Öldürmeyen acılarla aşina olduğumuz kaç sevdaya çalınmışsa adımız ve kaç şarkıda düşük yapmışsa mutluluklar, biz hep aynı içli karanlıkların nakaratı olarak kalmışız, Aşkın yeniden hüküm sürmediği coğrafyalarda bir gerçeğin geç de olsa anlaşılmış tarafları, soğuk iklimlerin zor şartladıydık Karalar bağlamış, çiçeği burnunda bir matemin seremonisinde siyahlar içinde avuturken içimizde ölen her şeyi, gecenin en azılı katilleri olarak bir yalana tutuklu kalmışız.
Çeyrek mutsuzluğumun kıraç topraklarında unutabilmeyi deniyor, Bir sana iman eden yüreğime bir daha din değiştiremiyorum, İlk sana secde etti, sana tabi yüreğim; değişmez kıblesi bir daha biliyorum.
Ahir zamanlarımın sükûnetini bozan ahsenin Ahüzar mırıldanışlarımın eşkâline takılmış Aziz gözlerinin dirheminden payıma düşen bekasında tebessümlerini süslerken, Bana bergüzar kalır şiirlerindeki maksatlarının gıyabı, Zahiri mesafeler yaratan gidişin içimde büyüyen en büyük korku olurken.