Gökçe KIZILDEMİR
@Gokcekizildemir
Şair, Yazar
Tarih Öğretmeni
Tarih Öğretmeni
Manisa Celal Bayar Üniversitesi
İzmir
Bornova, 4 Haziran 1993
20 okur puanıAğustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Edebiyat Sefilleri
Acımasız bir çağın kalemleriyiz.
Pespayeliğin alkışlandığı bir edebiyat çöplüğünde, susmayı değil, yanmayı göze alarak yazıyoruz.
Çünkü biliyoruz; bu çağda kelime, anlamını yitirmek üzere.
Herkes konuşuyor ama kimse söylemiyor, herkes yazıyor ama kimse okumuyor.
Kitaplar okunmak için değil, sosyal medyalarda fotoğraf vermek için açılıyor.
Cümleler derinlik için değil,
takipçi devşirmek için kuruluyor.
Şiir…
en çok ihanete uğrayan kelime belki de.
Ritmi yok, yarası yok, sesi yok
ama altında yüzlerce beğeni var.
Oysa şiir dediğin,
insanın kendi içinden geçerken kanaması değil midir?
Bir dizeyi yazabilmek için
bir ömrü eksiltmek gerekmez mi?
Ama sosyal platformlarda parası olanın şair, sesi çok çıkanın yazar sayıldığı
ucuz bir panayır kurulmuş.
Reklamlar alkıştan daha gür,
samimiyet sessizlikten daha sahte.
Ve herkes birbirinin aynasında çoğalan
boşlukları övüyor.
İtirazım var…
Bu yapay kalabalığa,
bu şişirilmiş övgülere,
bu içi boş edebiyat nümayişine.
Gökçe KIZILDEMİR
Her satırına şapka çıkarıyorum ☺️✨️
Reklam
Gökçe Kızıldemir Gökçe hocam 29.03.2026 saat 15:16 itibari ile en ileri görüşlü insanlar arasında birinci sıraya yerleştiniz. Temmuzla Eylül Arası olan şiiriniz işte tam bunun eseri. Gerçekten teşekkür ederim. Şimdi alıntı yapacağım.Gökçe KIZILDEMİR
Hocam, teşekkür ederim. Mutlu oldum cokca. Var olun🙏🏿✨️💐
Döne’nin Ağıdı;
Kırşehir’in rüzgârı sert eser derler.
Ama yaşamayan bilmez;
sert olan rüzgâr değil, bekleyiştir.
Saçları süpürge gibi savrulurdu rüzgârda;
kimine göre dağınık,
kimine göre kaderine küs.
Asker yolu gözledi bir ömür.
Yol dediğin toprak,
toprak dediğin vatandı,
vatan dediğin ise bir kadının bekleyişiydi çoğu zaman.
“Memmediiiim…” derdi.
Adını uzata uzata,
hecelerine sarıla sarıla.
“Memmedim Memmediim,
sana bakar ağlarım…”
Sesi ne bağırıştı ne feryat,
sadece yerinden kopmuş bir kalbin yavaş yankısıydı.
Bakacak bir yüz kalmayınca
göğe baktı.
Toprağa baktı.
Bir de kendi ellerine.
Kaderine…
Şehit haberi köye rüzgâr gibi değil,
taş gibi düştü.
Gökçe KIZILDEMİR
✨️✨️✨️✨️✨️💐💐👏🏽👏🏽
Gökçe Kızıldemir değerli hocam size inanılmaz saygı duyuyorum. İnceleme yazmadan önce bu yazım dursun bu kadar ileri görüş. Beni eski kutlu günlerime götürme. Hem de onun doğum gününde kullandığı ismini bile değerli yazılarınızda geçirmişsiniz. Eskiyi yad etmek başkalarına kötü gelir ama bana gelmez. Beni çok güçlü hissettiriyor. Siz var olun hocam. O da var olsun.
Daha 3 gün önce engeli kaldırdım. Sorunda olmamıştı işte hayat bazen haksızlık yapar. İşte tanıyor olabileceğin kişiler nasıl tanımam. Mesai saatinden daha fazla birlikteydik sabah esenliklerle başlardık. Bir keresinde hesabı askı olmuş ama neler neler yapıp kurtardım. Sen işte arada giderdin. Gelince yüzümde güller açardı eski kandaşım. Sonra Ekim 2025'te tamamen gittin. Ama bugün baktım iki kitabın varmış. Arkadaşlar ben takıntılı değilim. Sadece anılara ve eskiden bana güç veren arkadaşlarıma saygım baki. Gökçe hocam ise, bir kitabı ile güç verdi bana.Gökçe KIZILDEMİR
Hocam beni çok mutlu ettiniz. Ne güzel yorumlar bunlar. Kitabıma gösterdiğiniz saygı benim için çok kıymetliydi. Teşekkür ediyorum her şey için.💐👋🏾