yasemin
@Goldenleaf
Üniversite terkim
Konya
Konya
56 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
SonuçAlıntı
" Seyircide oyuncuda, bu özgürlük alanında toparlanır;bir oyun oynamaya çalışırlar. Oyunun temeli bir düşün yada eldeki metindir;ama tiyatro yalnız onlar değildir;temsilin tümüdür. Bu oyun ağlatır da güldürür de düşündürür yada korkutur da. Doğru ile yalanın, gerçek ile gerçek dışının, alışılmış ile alışılmamışın birbirine karıştığı bir ı'm gedir. "
Corneille, "Doğrusu birisi gelip de, şu gerçeğe benzemesin ne olduğunu biri bana anlasa" der. Oyunun, gerçeğe benzediği savını ileri sürerseniz, yazardan da "gerçeğin oyuna benzemesi gerektiği "yanıtı alırsınız. Corneille, benzeme kavramının belli bir esnekliği olması görüşündedir.
"Komedi gerçeğin altındaki, trajedi gerçeğin üstündeki kişilere öykünür ."der Aristo.Oysa , tiyatro yazarı için öykünme, vazgeçilmeyecek bir öğe değil. Yazarın, kısıtlamalar kabul etmesi olanağı yoktur. Tarihsel, toplumsal ve sosyal olaylara sıkısıkıya bağlı değildir. Her şey yazarın imgeleminde geçer.
Suçsuz insanlara zarar vermeden, kötü lideri zor kullanarak, iktidardan uzaklaştırmak, diplomasi ve dış politika için çok hassas konular olmakla beraber, toplumların kendilerini yönetebilmeleri için, özgürleştirme nin anahtarıdır.
