Yazıcıoğlu yanmış evrak elinde,
Mecnun Hakk’a yetmiş, Leyla dilinde;
Ferhad canı vermiş Şirin yolunda,
Fuzuli Sultan var, sen ne olacaksın?
İpek kumaşından, gül desenli bir elbise giymişsin de güzelim, korkuyorum o kumaşın üstündeki gülün dikeninin gölgesi seni incitecek.
İnsanların yaşadığı bu ülkeyi baştan başa bir hüzün kaplar, gökyüzü vatanın her tarafına bulutlardan bir perde örer.
Dışarıya yağmur,
yüreğime hasret,
fikrimde sen.
Nasıl yağıyorsunuz
üçünüz bir bilsen.
CEMAL SÜREYA
Bir beyaz rahmettir, bir yeşil murat
Görmeyen ne bilir oy bu sevdayı!
Tüter buram buram, yücelir kat kat
Arttırır gün, hafta, ay bu sevdayı.
Değişir bu mevsim, bu poyraz keser
Yurdumda davamın rüzgârı eser
Gün gelir anlayıp bağrına basar
Şehir bu sevdayı, köy bu sevdayı.
Yeminim var oğlum kızım üstüne
Yazdım nakış nakış özüm üstüne
Çilesi belası gözüm üstüne
Derdimin dermanı say bu sevdayı.
Bedenime korkak yürek yüklemem
Tatlı diye öz canımı saklamam
Öldüğümde çalgı, çelenk beklemem
Al götür kabrime koy bu sevdayı
Abdurrahim karakoç