Serra
@Grafen
Ah mine’l-aşk mine’l-garaib
Ölüm sonrası hislerden haberdar olan var mıydı?
Reklam
Kimi insan yirmili yaşlardan itibaren acı çekmeye başlar kimileri ise sadece hayatının son yıllarında sessiz ve sedasız, yağı biten lamba misali söner.
Biriyle konuşurken veya bir şeyler yapmaya çalışırken genelde aklım başka yerde oluyor ama içimden de kendimi ayıplıyordum.
Benim hayatımın ise tek bir mevsimi tek bir hali var. Sanki hep soğuk bir bölgede ve geçmişin bitimsiz karanlığında seyretmiştir, oysa yüreğimin tam da ortasında alev alev yanan bir ateş beni mum misali eritiyor.
İçtenlikle, derin bir unutkanlık uykusuna dalmayı arzuluyordum. Bir unutabilseydim ve bu unutkanlık sürekli olabilseydi, hep sürebilseydi.
Reklam