Ebensee'ye geldiğimizden beri her gün kar yağıyor. Oysa Mayıs'ın 6'sındayız. Hala yağıyor.
Emile kendi kendine konuşur gibi gibi sürdürüyor:
Kar yağıyor, hep yağıyordu! Esip duruyordu soğuk rüzgar, buzların üzerinde, bilinmeyen yerlerde.
Ekmeğimiz yoktu, ayaklarımız çıplaktı...
Sayfa 207 - "Aklıma" diyor, "Brüksel'de öğretmen olan bir dostum geliyor. Taş ocağında birlikte çalışıyorduk. Her kar yağdığında bu şiiri okurdu. Kar yağdığı bir gün öldü Mauthausen'de... Kar yağıyor, hep yağıyordu!"
Bir İspanyol yoldaki taşlardan birinin üzerinde şu sözlerin kazılmış olduğunu söyleyecek:"En recuerdo de los tres mil espanoles que han muerto para construir este camino."
Sayfa 96 - Bu yolu yapmak için ölen üç bin İspanyol'un anısına.