Alpay Baş

Alpay Baş
@Guaperas
𝙎𝙞𝙘 𝙈𝙪𝙣𝙙𝙪𝙨 𝘾𝙧𝙚𝙖𝙩𝙪𝙨 𝙀𝙨𝙩
İnsan
Insanın gördüğü her şeyin birer indirgeme olduğunu biliyordu Nora. Insanlar dünyayı ucboyutlu görüyordu. Bu da bir indirgemeydi. Insan en nihayetinde sınırları olan , her şeyi genelleyen, otomatik pilotta yaşayan, zihnindeki dolambaçlı yolları düzleştiren bir yaratıktı ve tabi ki bu yüzden sürekli kayboluyordu.
Sayfa 147 - Domingo·Kitabı okudu
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Doğanın bir parçası olmak yaşamı isteğinin de parçası olmaktı. Bir yerde uzun zaman kaldığınızda dünyanın ne kadar büyük ve uçsuz bucaksız olduğunu unutuyordunuz O enlem ve boylamların uzunluğunu algılayamıyordunuz. Kendi içimizdeki uçsuz bucaksızlığı da algılayamadığımız gibi diye düşündü Nora.
Sayfa 132 - Domingo·Kitabı okudu
Alıntı
Doğanın bir parçası olmak yaşamı isteğinin de parçası olmaktı. Bir yerde uzun zaman kaldığınızda dünyanın ne kadar büyük ve uçsuz bucaksız olduğunu unutuyordunuz O enlem ve boylamların uzunluğunu algılayamıyordunuz. Kendi içimizdeki uçsuz bucaksızlığı da algılayamadığımız gibi diye düşündü Nora.
Sayfa 132·Kitabı okudu
Alıntı
İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi
Sayfa 47·Kitabı okudu