“Gömdüğüm ilk ölüydü dayım. Arkasından hiç ağlamadım. O zamanlar bu işlerden pek anlamıyordum. Sektörde yeniydim. Sadece bir kenarda sessizce beklediğimi hatırlıyorum. Belki de kendimi olup biteni kabul etmemeye, anlamamaya zorladığımı anımsıyorum.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Kuşlar gibiyiz biraz. Bir yerden duymuştum. Yerküre üzerindeki birçok kuş türü, göçten dönüp yuvasını bulamadığında hemen oracıkta ölürmüş. Eğer insan bir kuş olsaydı, ne çok ölürdü Tanrım...”
“Ben, belki iyi sayılırım. Çünkü; annen ölünce bütün ölümleri toplu yaşamışsın gibi bir şey oluyor aslında. Sanki bir daha kimse ölmeyecekmiş gibi bir şey oluyor... Sanki Mortgage kredin bitmiş de artık taksit ödemeyecekmişsin gibi... Duvarları çatlamış ama borçsuz bir evle kalakalmışsın gibi... Annesiz çocuklar aslında yeniden doğarlar, uluorta bırakılmış şanssız bir piç gibi... Ben iyiyim merak etme. Merak etme çünkü fazla uzun sürmez.”