İnsanlar yaşadıkları dünyayı daha da güzelleştirmek, yardım etmek, bir şeyler vermeyi amaçlasalar daha doğru olmaz mıydı? Neydi bu hırs, bu şişkinlik, kibirlilik? (S:144)
Normal yaşamda ölümü çok az düşünürdü insanlar. Yaşam mücadelesi onu ancak hasta olduğumuzda veya bir tehlikeyle karşılaştığımızda hatırlatır, soğuk terleri döktürürdü. (S:465)
Eğer yaşamda bir şeyler paylaşamıyorsanız, bir şeyler tartışamıyorsanız o sevgi değildi. Mutlaka bir sevgide hem iyiler hem de kötü yanları olmalıydı. Onlar birbirlerini dengelemeliydi. (S:43)
Zaman denilen kavram hızla geçiyor. Zamanın akışında insanların karar alıp vermede sıkıntıları olsa da doğru veya yanlış mutlaka yerini alıveriyor. (S:114)