"Onu dört duvar arasına mahkûm etmiştim, kendimi ise bu koca şehre..."
Romanın baş karakteri Ayla'nın babasına olan o sessiz baş eğmesi, her dediğini yapmak zorunda kalması başta bana çok itici gelmişti. Olaylar ilerledikçe entrikalar eksik olmadı.
Ayla, Yamaç'a kavuşabilecek mi diye düşünerek sürüklenirken şoke eden bir son ve "devam edecek" notu ile bitiverdi kitabım.
Acaba dedim kitabın devamı yazıldı ve/veya basıldı mı? Merakta kaldım çünkü.