"Ben Platon'u çok severim, ama hakikati daha çok severim." Aristoteles
Simla, son evredeki kanser eşi Teoman ve onların evine yardımcı olarak çalışmaya gelen Aynur'un hikâyesi..
Simla'nın ağzından günlüğünü, Aynur'dan olay örüntüsünü okurken su gibi akıp gidiyor.. Yazar, kanser tedavisi gören Teoman'ın yaşadıklarını anlatırken acaba yakın çevresinde mi gözlemledi diye düşündüm çünkü aynı zamanda Simla'nın hasta yakını psikolojisi de vardı kitapta. Ve sonuna geldiğim teşekkür yazısında yanılmadığımı anladım.
Konunun kurgusu harika, ayrıca her eve Aynur gibi bir yardımcı lazım diye düşünmemek elde değil.