Bu kitaptaki çocuklar bize bir mesaj verdiyse o da şudur:’Beni dikkatle dinle ve hayat öyküme yakından bak.’ Ne yazık ki tıpta ‘kötü dinleyiciler’ olarak nam salmışızdır ve genellikle iyi gözlemci değilizdir.
….Bir çocuğun beyni sözcüklerden, derslerden ve düzenlenmiş faaliyetlerden daha fazlasına ihtiyaç duyar: Sevgiye, arkadaşlığa, oyun oynama ve gündüz hayalleri kurma özgürlüğüne ihtiyaç duyar. Bunu bilmek, daha fazla ebeveynin sosyal baskılara karşı gelmesine ve okulları yeniden daha mantıklı bir yöne itmesine olanak verebilir.