Gülay

dönmeyeceğini bilerek beklemek, en ağır kabullenişti.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İnsan erteledikçe kelimeleri, vakti geldiğinde konuşacak kimse kalmıyor.
özlüyorum, zaten ruhumun her zerresinde olsan bile.
Kimsen kalmadığında özgürsün. Korkunç Ölüme yaklaşmak ilginçti. Siyahım bile beni terk etti. Pamuk ipliği... Koptu. Hiçbir zaman unutmak istemedim. Soğuk dünya ve beklentisizim. Gerçekten akıllarından ne geçiriyorlar? Öğrenmek isterdim. Sağlık... Onu kaybedene kadar varlığından habersizim. Yarın... Sıradan, her zamanki gibi. Gerçekleri bilmek isterdim. Hastalık... Bunu ben seçtim. Kalp ağrısı... Bu benim seçimimdi. Ne isteyebilirim ki? Geceleri uykuyu erteliyorum. Sen varken geçirdiğim hayatı düşünüyorum. Güzel günler yanılgısı... Özlemi derinlerde hissedebiliyorum. Gram sevgi içimde canlanmıyor. Yıllar öncesi gibi... Sadece para kazanmayı düşlüyorum. Gözümü kapattığımda canlanan görüntüler... Onlardan da nefret ediyorum. İllegal ve sağlıksız şeyleri seçiyorum.
"Bizi en çok bizden olanlar vurdu."