Aşgül
@Gulaysem_
Mavi huydur bende
Ölüm, yaşamın sonsuz koridorlarında sessizce yürüyen bir gölge, her adımıyla varlığını hatırlatan ama nadiren yüzleşmeye cesaret edebildiğimiz gerçeklik.
Büyümek, ne yazık ki acısız gerçekleşmez. Hataların acıttığı yerler, en çok geliştiğimiz alanlardır. “Acı ruhun dilidir,” derler…
Toplum baskısının ağırlığı altında yürümek, bazen başkalarının ayakkabılarını giyinmiş gibi sıkıcı ve acı verici olabilir.
Biz ilerlemeyi bir başkasına benzemek zannediyoruz. Oysa ilerleme kendi tuğlanın üzerine yeni bir tuğlayı daha sağlam koyabilmektir.