Beynime de kalbime de söz geçiremiyorum mesela. “Unut” diyorum, “işine bak kanka” diyorlar, asi ergen gibiler. Hep burnunun dikine dikine. Oysa hepsi benim, tabii bana sorsan öyleler.
“Güzel olmalısın, zengin olmalısın, güçlü olmalısın, kaslı olmalısın, hep mutlu ve güleç olmalısın, düşmemeli ve hatta yılmamalısın” dayatmalarına karşı alternatif çareler arayanlar kadar; bunu onlara hissettiren bizler de suçlu değil miyiz?